Filmmakers deel 3  

AL LAGO MAGGIORE  Cosi fanno tutti

 Iedereen spreekt ervan . Iedereen doet het .

Waarover zul je je afvragen.... Wel over een reisje naar de Italiaanse Meren....

De meest verleidelijke manier om met Italie te beginnen is zonder twijfel eerst en vooral kennis te maken met de Borromese Eilanden in de Italiaanse Meren . Of ze Lago Maggiore , Lago di Como of Lago di Garda heten, om ons maar bij de bijzonderste te houden , een zaak is zeker , deze betoverende waterpartijen nodigen ons uit onze camera's boven te halen . In hun hemelsblauwe spiegels weerspiegelen zich de mooiste beloftes .

De kronkelige routes golven door het groene platteland waar de olijfbomen en de wijngaarden overheersen , de boomgaarden uitpuilen van citroen- en appelsienbomen , prachtige villa's met luxueuze hovingen ; de ene nog mooier dan de andere . Maar op elk ogenblik , bij elke bocht , komt men steeds naast de bebloemde boorden van de meren . 

Op de tafel worden meerdere toeristische folders neergeworpen , de dader buiten het zicht van de camera . Boven op deze hoop prijst ons overheersend een folder de betovering van het Lago Maggiore aan .

Bekijk het eens van kortbij  dus in CU. tot het beeld vervaagt maar het zicht schijnt zich te hernemen in een filmopname daar ter plaatse . Traag maar zeker komt het beeld er scherper door en we bevinden ons op de plek van de folder, want nu is het wel het meer zelf dat de zon weerkaatst.

We bevinden ons in Stresa . Als drijvend op het water liggen de Borromese Eilanden alsof ze ons wenken .... Kom!

Ze zijn zo dichtbij dat je met een tele-objectief zelfs de mensen kunt ontwaren.

Ziehier het Isola Pescatori of visserseiland, het domein van de vissersboten. Hierna komt het Isola Bella met haar vele terrassen. Verderop drijft het Isola Madre , verborgen achter het groen .

Vanaf de vleugelboot, die ons in enkele ogenblikken naar het eerste eiland brengt, kunnen we gemakkelijk de weerspiegeling in het kalme water van de huisjes met hun platte daken vastleggen . Pescatori , interessanter van ver dan kortbij , nodigt ons uit even in de smalle straatjes rond te dwalen en de rondvarende vissersbootjes te filmen , b.v. door een drogend visnet .

Maar ziedaar. Isola Bella met zijn paleis en vooral zijn Italiaanse tuinen met tien opeengestapelde terrassen, gunstig voor ons filmers.Het heeft ongekend veel hoeken en kanten . Klim maar eens tot op het bovenste terras of kruip in de schelpengrot. Ook het kasteel zelf met zijn prachtige kamers en zalen nodigen ons uit . Hier kun je eens je hartje ophalen. Een blanke stenen waternimf wedijvert met overvloedig bloeiende laurierbomen. Verderop horen we de prachtige pauwen, hun staart mooi opengevouwen. Witte pauwen, mooie vlekken op het groen grastapijt. Ge vindt er ook de oudste en grootste palmboom van Europa , zeggen ze .

Binnen het paleis heb je ook mooie doorkijkjes op het meer met zijn blanke zeilen . Bij het mistige landschap voegt zich op de voorgrond een smeedijzeren hek , zo krijg je Dieptewerking .

Terwijl onze boot over het water scheert op weg naar Isola Madre laat een traveling op het schroefwater met pan-op naar het verwijderende eiland een schilderachtige opname. De weerschijn van de terrassen verlengt zich op het water , voorbode van het volgende eiland . Hier beginnen we met het boegwater en pan-op naar het eiland in de verte .

Een smalle weg, prachtige bloemen verliezen zich in een groene overvloed ? Goudfazanten rennen tussen de struiken, minder brutaal dan de pauwen op Isola Bella . Ze komen voorzichtig uit hun schuilhoeken, juist de tijd om een graantje mee te pikken en weg zijn ze. Hier moet je wel rap en vlug zijn om ze te kunnen filmen. Maar geen nood er lopen er genoeg rond. Ge kunt er wel eentje vangen.

Dit land rechtvaardigt de hardste tinten en contrasten. Daarom nemen we de rietpluimen in groothoek met erdoor het blauw van het kabbelende water.

Als afscheid ronden we nog eens het Lago Maggiore met een laatste groet aan het kollosale reuzenbeeld van Carolus Borromeus 35 meter hoog. Hier kun je inklimmen tot in zijn hoofd en door zijn ogen en oren loeren, maar er is wel een maar. Ge moet het lijfje van een Helmuth Lotti hebben om door zijn hals te geraken. Margriet zou zelfs nog niet door de voordeur geraken

Maar in dit landschap houdt het niet op . Een eiland verlaten staat er reeds een ander voor de deur. Het Lago Lugano , wild en smaller uitgesmeerd in een alpendecor met zijn scherpe hellingen , die ons nog juist de tijd laten tussen de begroeiing door de kleurrijke villa's en paleizen op te nemen . Oude woningen en arcades wisselen mekaar af .

Eindelijk komen we op de linkeroever van het Lago di Como , het bekoorlijkste , waar de natuur wedijvert en gans zijn verleiding te toon spreidt . Hoge cypressen versieren kunstig het landschap . Vissersboten glijden traag voorbij , hun klein dak beschermt de schippers tegen de brandende zon . En wij maar in de volle zon zitten . Ge moet wel wat over hebben om op de oever de aangemeerde boten te filmen .

Eindelijk bereiken we het Lago di Garda , het grootste en wellicht het mooiste van de Italiaanse meren . De weg loopt langs de westelijke oever en baant zich door de rotsen . Hier en daar laten openingen tussen het groen ons een verknipt zicht op het meer .

In Bellagio verlaat het meer ons in de verte , het perspectief of vergezicht soms doorkruist door de overzetboten die van de ene naar de andere oever glijden .

Waar de baan breder wordt , vinden we marktkramers op de kant die ons citroenen en appelsienen aanbieden . Kijk , hier is er een die zich naast zijn kraam opgesteld heeft . Een blonde schone van amper 13 jaar reikt ons , met een hemelse glimlach , de oranje vruchten aan nog bekroond met hun scherpe blaadjes .

Het meer wordt hier smaller en wilder . De rotspunt daalt steil in het blauwe water en eensklaps duikt er een blank zeil van achter de rotsen . Eindelijk bereiken we Riva .

Naderbij gekomen bemerken we de blanke zeilen , bevallig over de waterspiegel scherend . Hier is het einde van het meer met zijn dreigende bergruggen , zijn hoge cypressen en zijn roze laurierbomen . De baan loopt nu langs de oostelijke oever . De huizen verstoppen zich onder de olijfbomen met hun fijne loofwerk . Het meer ligt open onder de azuurblauwe hemel

Peschiera , nog gans omwald , spreidt zijn kleine vissershaven bevallig uit met zijn leukgekleurde vissersboten . Kortbij steekt het schiereiland Sirmione vooruit tussen de rotsbranding . Op een vooruitgestoken rotspunt troont het oude feodale kasteel van de Scaligers .

Het meer kabbelt lichtjes in de zachte wind en meldt ons de naderende avond . Een eenzaam zeil schuift traag voorbij in tegenlicht en vervaagt in de verte.


 

 

 

 

 

 

 

 

 


NOTA'S VOOR DE OPNAMES.

De betovering die uitgaat van de reisfolders met het eerste beeld van onze film in overvloeier , bekomt men door een mixer te gebruiken . Heeft men geen mixer , geen nood . We kunnen dit omzeilen door eerst het beeld van de folder uit focus te draaien en dan aan het meer te beginnen met een onscherp beeld van de site waar de foto genomen werd.

De weerspiegelingen op het wateroppervlak geven je ook de mogelijkheid om goede overgangen te maken . Zo kun je van het ene meer naar het andere gaan zoals hoger uitgelegd werd . Hier is men natuurlijk niet verplicht twee praktisch identieke beelden te gebruiken .
De weg loopt dikwijls langs de oever . Gebruik hier zoveel mogelijk een travelling vanuit de wagen .

Een travelling vanuit de boot geeft ook merkwaardige resultaten en zijn niet moeilijk te maken .

Ook boegwater en het waterspoor achter de boot met pan-op naar een eiland geven prachtige beelden en overgangen .

Pas op voor totalen . Boven het water hangt er steeds een grijse waas onzichtbaar voor ons oog maar de camera pikt het er uit . Gebruik hier een U.V. filter .

WAT VOOR DE SONORISATIE .

De fijnheid van de Italiaanse Meren , de barokke architectuur van de BorromeŽrs vinden allen hun weerklank in de Concerto's van Vivaldi . Nochtans kan de bevalligheid van Mozart hier ook een bepaalde sfeer scheppen en een artistiek tintje geven . B.v. Concert voor fluit en harp , dat zelfs een waterdecor oproept . Zo ook het Concerto Nr 12 voor piano . Door zijn melodieuze lijn kan de Italiaanse Symfonie van Mendellsohn je hier bekoren .